Postępowanie o stwierdzenie nabycia spadku

Śmierć bliskiej osoby wiąże się nie tylko z żałobą i trudnymi emocjami, ale również z koniecznością uregulowania wielu formalności prawnych, z których najważniejszym jest bez wątpienia formalne postępowanie o stwierdzenie nabycia spadku, mające na celu ustalenie kręgu spadkobierców. Choć zgodnie z polskim prawem cywilnym do nabycia spadku dochodzi z mocy prawa w chwili śmierci spadkodawcy, to jednak w praktycznym obrocie gospodarczym i prawnym samo faktyczne bycie spadkobiercą często okazuje się niewystarczające do swobodnego dysponowania pozostawionym majątkiem. Należy mieć na uwadze, że bez oficjalnego dokumentu potwierdzającego prawa do spadku, spadkobiercy napotkają na mur formalności w niemal każdej instytucji, począwszy od banków, przez spółdzielnie mieszkaniowe, aż po wydziały ksiąg wieczystych w sądach. Przeprowadzenie takiej procedury staje się absolutnie niezbędne w sytuacji, gdy masa spadkowa obejmuje nieruchomości, ponieważ żaden notariusz nie sporządzi aktu notarialnego sprzedaży mieszkania czy domu bez wcześniejszego udokumentowania praw sprzedających do tej nieruchomości, co w przypadku dziedziczenia odbywa się właśnie poprzez postanowienie sądu lub akt poświadczenia dziedziczenia. Również w przypadku chęci wypłaty środków zgromadzonych na rachunkach bankowych zmarłego, banki będą wymagały przedłożenia prawomocnego orzeczenia sądu, gdyż muszą mieć stuprocentową pewność, że wypłacają pieniądze osobom do tego uprawnionym, aby uniknąć ryzyka podwójnej wypłaty w przyszłości. Postępowanie o stwierdzenie nabycia spadku jest także kluczowe w sytuacjach konfliktowych, gdy spadkobiercy nie mogą dojść do porozumienia w kwestii podziału majątku lub gdy istnieje spór co do ważności pozostawionego testamentu, ponieważ tylko sąd jest władny rozstrzygnąć takie kwestie w sposób wiążący dla wszystkich stron. Warto również pamiętać, że uzyskanie takiego stwierdzenia jest konieczne do wykazania swojego następstwa prawnego w innych toczących się postępowaniach sądowych lub administracyjnych, w których stroną był zmarły, a które to postępowania zostały zawieszone z powodu jego śmierci.

Jak prawidłowo przygotować wniosek o stwierdzenie nabycia spadku po zmarłym

Inicjowanie sprawy spadkowej w sądzie wymaga złożenia odpowiedniego pisma procesowego, którym jest wniosek o stwierdzenie nabycia spadku, a jego prawidłowe sformułowanie jest kluczowe dla sprawnego przebiegu całego postępowania. Pismo to musi spełniać wszystkie wymogi formalne przewidziane dla pism procesowych, co oznacza, że należy w nim precyzyjnie oznaczyć sąd, do którego jest kierowane, przy czym właściwym jest zawsze sąd rejonowy ostatniego miejsca zwykłego pobytu spadkodawcy, a jeżeli miejsca tego nie da się ustalić, sąd miejsca, w którym znajduje się majątek spadkowy lub jego część. Niezwykle istotnym elementem wniosku jest dokładne wskazanie wszystkich uczestników postępowania, czyli osób, które wchodzą w rachubę jako spadkobiercy ustawowi oraz testamentowi, co wymaga podania ich imion, nazwisk, numerów PESEL oraz aktualnych adresów zamieszkania, aby sąd mógł ich skutecznie zawiadomić o toczącej się sprawie. W treści wniosku wnioskodawca musi sformułować żądanie stwierdzenia nabycia spadku po konkretnej osobie zmarłej, wskazując datę i miejsce jej śmierci, a także określić, na jakiej podstawie ma nastąpić dziedziczenie, czy ma to być dziedziczenie ustawowe wynikające z kodeksu cywilnego, czy też dziedziczenie na podstawie pozostawionego przez zmarłego testamentu. Uzasadnienie wniosku powinno zawierać zwięzły opis stanu faktycznego, w tym informacje o powiązaniach rodzinnych między spadkodawcą a uczestnikami postępowania, informację o tym, czy spadkodawca pozostawił testament, czy w skład spadku wchodzi gospodarstwo rolne oraz czy którykolwiek ze spadkobierców składał już oświadczenia o przyjęciu lub odrzuceniu spadku. Prawidłowo skonstruowany wniosek o stwierdzenie nabycia spadku musi zostać własnoręcznie podpisany przez wnioskodawcę oraz złożony w odpowiedniej liczbie egzemplarzy, po jednym dla sądu i dla każdego z uczestników postępowania, co jest wymogiem formalnym niezbędnym do nadania sprawie biegu. Braki formalne we wniosku, takie jak brak podpisu, brak wskazania wszystkich spadkobierców czy nieuiszczenie opłaty sądowej, spowodują wezwanie przez sąd do ich uzupełnienia w terminie tygodniowym, co niepotrzebnie wydłuży całą procedurę i oddali w czasie moment uzyskania oczekiwanego postanowienia.

Jakie dokumenty są niezbędne do rozpoczęcia sprawy o stwierdzenie nabycia spadku

Kompletowanie materiału dowodowego jest jednym z najważniejszych etapów przygotowania do sprawy spadkowej, ponieważ sąd orzeka wyłącznie na podstawie przedłożonych dokumentów stanu cywilnego, które muszą tworzyć spójny i logiczny ciąg potwierdzający pokrewieństwo. Absolutnym fundamentem, bez którego postępowanie o stwierdzenie nabycia spadku nie może się w ogóle toczyć, jest odpis skrócony aktu zgonu spadkodawcy, który stanowi jedyny wiarygodny dowód na to, że otwarcie spadku w ogóle nastąpiło oraz wskazuje dokładną datę tego zdarzenia, co ma kluczowe znaczenie dla ustalenia kręgu spadkobierców. Oprócz aktu zgonu, wnioskodawca jest zobowiązany do przedłożenia dokumentów potwierdzających więzi rodzinne wszystkich potencjalnych spadkobierców ze zmarłym, co w przypadku dzieci i rodziców oznacza konieczność dostarczenia odpisów skróconych aktów urodzenia. Sytuacja jest nieco bardziej złożona w przypadku kobiet, które zmieniły nazwisko po zawarciu związku małżeńskiego, ponieważ w ich przypadku niezbędne jest przedłożenie odpisów skróconych aktów małżeństwa, które dokumentują aktualne nazwisko i pozwalają sądowi na bezbłędną identyfikację osoby wymienionej we wniosku. Jeżeli dziedziczenie ma nastąpić na podstawie testamentu, oryginał tego dokumentu musi zostać bezwzględnie dołączony do wniosku lub złożony na rozprawie, przy czym warto pamiętać, że złożenie testamentu w sądzie wiąże się z koniecznością sporządzenia protokołu jego otwarcia i ogłoszenia. W sytuacjach bardziej skomplikowanych, na przykład gdy któryś ze spadkobierców zmarł przed spadkodawcą, konieczne jest również przedłożenie jego aktu zgonu, aby wykazać, że jego miejsce zajmują zstępni, co jest zgodne z zasadami dziedziczenia ustawowego. Ważne jest, aby pamiętać, że wszystkie dokumenty składane w sądzie muszą być oryginałami lub odpisami urzędowymi wydanymi przez Urząd Stanu Cywilnego, gdyż zwykłe kserokopie, nawet te poświadczone za zgodność z oryginałem przez radcę prawnego, mogą w niektórych przypadkach zostać zakwestionowane przez sąd, jeśli nie towarzyszy im okazanie oryginału na rozprawie. Należyte przygotowanie dokumentacji pozwala uniknąć wielokrotnego odraczania rozpraw, co jest częstą przyczyną przewlekłości postępowań spadkowych w polskich sądach i generuje niepotrzebny stres dla uczestników.

Ile kosztuje sądowe postępowanie o stwierdzenie nabycia spadku po zmarłym

Kwestie finansowe związane z uregulowaniem spraw majątkowych po zmarłym są często przedmiotem pytań, dlatego warto wiedzieć, że koszty sądowe w sprawach spadkowych są stosunkowo niskie i ściśle określone przepisami prawa o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. Podstawową opłatą, którą musi uiścić wnioskodawca składający wniosek o stwierdzenie nabycia spadku, jest opłata stała w wysokości 100 złotych, która jest niezależna od wartości masy spadkowej czy liczby uczestników postępowania. Do tej kwoty należy doliczyć opłatę w wysokości 5 złotych za wpis do Rejestru Spadkowego, który jest obowiązkowy dla każdego prawomocnego orzeczenia o nabyciu spadku i ma na celu stworzenie centralnej bazy danych zapobiegającej wielokrotnemu stwierdzaniu nabycia spadku po tej samej osobie. Jeżeli w toku postępowania okaże się, że konieczne jest złożenie zapewnienia spadkowego, a dzieje się tak niemal w każdej sprawie, w której spadkobiercy nie posiadają dowodu, że nie ma innych spadkobierców, koszty nie ulegają zmianie, gdyż odebranie zapewnienia jest czynnością procesową sądu w ramach toczącego się postępowania. Sytuacja finansowa może ulec zmianie, jeśli w sprawie pojawi się testament i zajdzie konieczność jego otwarcia i ogłoszenia, co wiąże się z dodatkową opłatą sądową w wysokości 50 złotych. W przypadku, gdy wnioskodawca korzysta z pomocy profesjonalnego pełnomocnika, takiego jak adwokat lub radca prawny, należy liczyć się z kosztami wynagrodzenia takiej osoby, które są ustalane indywidualnie lub w oparciu o stawki minimalne określone w rozporządzeniach Ministra Sprawiedliwości. Znacznie wyższe koszty mogą powstać w sytuacji sporu, na przykład gdy podważana jest ważność testamentu i sąd zdecyduje się na powołanie biegłego grafologa do zbadania autentyczności pisma ręcznego, co może generować wydatki rzędu od kilkuset do nawet kilku tysięcy złotych, które tymczasowo pokrywa strona wnioskująca o dowód, a ostatecznie ponosi strona przegrywająca spór. Należy podkreślić, że postępowanie o stwierdzenie nabycia spadku jest procedurą relatywnie tanią w porównaniu do kosztów aktu poświadczenia dziedziczenia u notariusza, zwłaszcza przy dużej liczbie spadkobierców, jednak jest to ścieżka zazwyczaj bardziej czasochłonna.

Jak przebiega rozprawa o stwierdzenie nabycia spadku w sądzie rejonowym

Wielu uczestników postępowań obawia się wizyty w sądzie, jednak przebieg rozprawy w przedmiocie stwierdzenia nabycia spadku jest zazwyczaj sformalizowany i, w przypadku braku sporu, przebiega sprawnie i w spokojnej atmosferze. Sąd wyznacza termin rozprawy, na którą wzywa wnioskodawcę oraz wszystkich uczestników postępowania, przy czym obecność wszystkich nie jest zawsze bezwzględnie konieczna, o ile zostali oni prawidłowo powiadomieni o terminie, a przynajmniej jedna osoba jest w stanie złożyć tak zwane zapewnienie spadkowe. Kluczowym momentem rozprawy jest odebranie przez sędziego od obecnego spadkobiercy zapewnienia spadkowego, które jest sformalizowanym oświadczeniem wiedzy o istnieniu lub nieistnieniu innych osób uprawnionych do dziedziczenia oraz o znanych testamentach. Składający zapewnienie odpowiada na pytania sądu dotyczące relacji rodzinnych, istnienia innych dzieci zmarłego, w tym dzieci pozamałżeńskich lub przysposobionych, oraz wiedzy na temat ewentualnych testamentów pozostawionych przez spadkodawcę. Jeżeli w sprawie występuje testament, sąd dokonuje jego otwarcia i ogłoszenia, co polega na formalnym odczytaniu treści dokumentu i sporządzeniu z tej czynności protokołu, po czym sąd bada ważność testamentu pod kątem ewentualnych wad oświadczenia woli. W toku rozprawy sąd weryfikuje również przedłożone akty stanu cywilnego, sprawdzając ich zgodność z treścią zapewnienia spadkowego oraz danymi zawartymi we wniosku. Jeśli sprawa jest bezsporna, a dokumenty kompletne, sąd może wydać postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku już na pierwszej rozprawie, ogłaszając je ustnie i podając motywy swojego rozstrzygnięcia. W sentencji postanowienia sąd wymienia spadkodawcę oraz wszystkich spadkobierców, określając ułamkowo części, w jakich dziedziczą oni spadek, nie dokonując jednak na tym etapie fizycznego podziału poszczególnych składników majątku. Cała procedura sądowa ma na celu ustalenie porządku prawnego po zmarłym i jest niezbędnym wstępem do ewentualnego późniejszego działu spadku, który jest odrębnym i zazwyczaj znacznie bardziej skomplikowanym postępowaniem.

Czym różni się sądowe stwierdzenie nabycia spadku od aktu notarialnego

W polskim systemie prawnym istnieją dwie równorzędne drogi do potwierdzenia praw do spadku, a wybór między sądowym postępowaniem o stwierdzenie nabycia spadku a notarialnym aktem poświadczenia dziedziczenia zależy od okoliczności konkretnej sprawy oraz relacji między spadkobiercami. Ścieżka sądowa jest jedynym możliwym rozwiązaniem w sytuacji, gdy między spadkobiercami istnieje konflikt, spór co do kręgu osób uprawnionych do dziedziczenia lub wątpliwości co do ważności testamentu, ponieważ notariusz nie posiada uprawnień do rozstrzygania sporów i może działać wyłącznie przy pełnej zgodzie wszystkich stron. Postępowanie sądowe jest również konieczne w przypadku, gdy nie wszyscy spadkobiercy mogą stawić się jednocześnie w jednym miejscu i czasie, co jest wymogiem bezwzględnym przy czynnościach notarialnych, podczas gdy w sądzie wystarczy obecność pełnomocnika lub złożenie zapewnienia przez jednego ze spadkobierców. Z kolei akt poświadczenia dziedziczenia sporządzany u notariusza jest rozwiązaniem znacznie szybszym, pozwalającym na załatwienie wszystkich formalności często podczas jednej wizyty w kancelarii, pod warunkiem wcześniejszego dostarczenia kompletu dokumentów. Notarialne poświadczenie dziedziczenia ma taką samą moc prawną jak prawomocne postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku, co oznacza, że na jego podstawie można dokonywać wpisów w księgach wieczystych czy wypłacać środki z banku. Wadą rozwiązania notarialnego są zazwyczaj wyższe koszty, szczególnie w przypadku wieloosobowego kręgu spadkobierców, oraz konieczność osobistego stawiennictwa wszystkich, absolutnie wszystkich spadkobierców ustawowych i testamentowych w tym samym momencie w kancelarii notarialnej. Wybór drogi sądowej jest często preferowany przez osoby, którym nie zależy na czasie, a chcą zminimalizować koszty postępowania, natomiast drogę notarialną wybierają ci, dla których priorytetem jest szybkość i wygoda, a spadkobiercy są zgodni co do sposobu dziedziczenia i podziału udziałów. Warto podkreślić, że notariusz odmówi sporządzenia aktu poświadczenia dziedziczenia, jeśli w toku czynności poweźmie jakiekolwiek wątpliwości co do stanu faktycznego lub prawnego, odsyłając strony na drogę postępowania sądowego.

Jakie skutki prawne wywołuje prawomocne stwierdzenie nabycia spadku w praktyce

Uzyskanie prawomocnego postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku niesie ze sobą szereg doniosłych konsekwencji prawnych, które definitywnie zmieniają sytuację majątkową spadkobierców i otwierają drogę do zarządzania odziedziczonym mieniem. Najważniejszym skutkiem jest domniemanie, że osoba wskazana w postanowieniu sądu jest rzeczywiście spadkobiercą, co daje jej wyłączną legitymację do występowania w sprawach dotyczących majątku spadkowego wobec osób trzecich, które nie mogą skutecznie podważać tego tytułu, chyba że dysponują nowszym orzeczeniem sądu. Prawomocne orzeczenie umożliwia ujawnienie praw spadkobierców w księgach wieczystych prowadzonych dla nieruchomości wchodzących w skład spadku, co jest warunkiem koniecznym do późniejszego rozporządzania tymi nieruchomościami, na przykład ich sprzedaży czy darowizny. Od momentu uprawomocnienia się postanowienia biegnie również termin na zgłoszenie nabycia spadku do właściwego urzędu skarbowego w celu skorzystania z całkowitego zwolnienia z podatku od spadków i darowizn dla najbliższej rodziny, co jest niezwykle istotne z finansowego punktu widzenia. Stwierdzenie nabycia spadku jest także dokumentem niezbędnym do dochodzenia wierzytelności przysługujących zmarłemu, na przykład zwrotu pożyczek czy odszkodowań, a także pozwala na wstąpienie spadkobierców w prawa korporacyjne zmarłego, na przykład udziały w spółkach z ograniczoną odpowiedzialnością. Warto zauważyć, że postanowienie to określa jedynie wielkość udziałów w spadku, nie wskazując konkretnych przedmiotów, które przypadają poszczególnym osobom, co oznacza, że do momentu przeprowadzenia działu spadku, cały majątek stanowi współwłasność wszystkich spadkobierców w częściach ułamkowych. Posiadanie tego dokumentu chroni również dłużników spadku, którzy spełniając świadczenie do rąk osoby legitymującej się prawomocnym postanowieniem, są zwolnieni z obowiązku świadczenia, nawet gdyby później okazało się, że osoba ta nie była w rzeczywistości spadkobiercą. Wreszcie, przeprowadzone postępowanie o stwierdzenie nabycia spadku zamyka pewien etap niepewności prawnej, stabilizując stosunki własnościowe i pozwalając spadkobiercom na pełne i legalne korzystanie z praw, które nabyli w wyniku śmierci bliskiej osoby.

Co zrobić gdy spadkodawca pozostawił długi zamiast majątku w spadku

Częstym problemem pojawiającym się w toku spraw spadkowych jest odkrycie, że zmarły pozostawił po sobie nie tylko aktywa, ale również znaczne zobowiązania finansowe, co stawia spadkobierców przed koniecznością podjęcia decyzji o sposobie przyjęcia odpowiedzialności za te długi. Postępowanie o stwierdzenie nabycia spadku siłą rzeczy potwierdza, kto jest spadkobiercą, a tym samym kto ponosi odpowiedzialność za długi spadkowe, dlatego niezwykle istotne jest złożenie w terminie sześciu miesięcy od dowiedzenia się o tytule powołania oświadczenia o przyjęciu lub odrzuceniu spadku. Jeśli spadkobierca nie złoży żadnego oświadczenia w ustawowym terminie, z mocy prawa nabywa spadek z dobrodziejstwem inwentarza, co oznacza, że jego odpowiedzialność za długi zmarłego jest ograniczona do wartości stanu czynnego spadku, czyli do wartości aktywów pozostawionych przez spadkodawcę. Choć jest to rozwiązanie bezpieczne, wiąże się z koniecznością sporządzenia spisu inwentarza, często przez komornika, co generuje dodatkowe koszty i formalności w toku ustalania rzeczywistej wartości majątku i długów. Alternatywą jest proste przyjęcie spadku, które rozszerza odpowiedzialność na cały majątek osobisty spadkobiercy bez ograniczeń, co jest ryzykowne w przypadku zadłużonych spadków, lub całkowite odrzucenie spadku, które powoduje wyłączenie danej osoby z dziedziczenia tak, jakby nie dożyła ona otwarcia spadku. W ramach postępowania o stwierdzenie nabycia spadku sąd bada, czy takie oświadczenia zostały złożone, a informacja o sposobie przyjęcia spadku jest odnotowywana w treści postanowienia kończącego sprawę, co ma kluczowe znaczenie dla wierzycieli zmarłego. Należy pamiętać, że odrzucenie spadku przez jednego spadkobiercę powoduje przejście udziału spadkowego na jego zstępnych, czyli dzieci i wnuki, co w przypadku długów wymaga kolejnych działań prawnych w celu uchronienia małoletnich przed dziedziczeniem zobowiązań. Świadomość istnienia długów powinna skłaniać do wnikliwej analizy sytuacji prawnej przed ostatecznym uregulowaniem kwestii nabycia spadku w sądzie, aby uniknąć sytuacji, w której odziedziczone zobowiązania przewyższą wartość przejętego majątku.

Kto dziedziczy spadek z ustawy gdy nie ma spisanego testamentu

Brak testamentu jest sytuacją bardzo powszechną i w takim przypadku polskie prawo cywilne przewiduje precyzyjny mechanizm dziedziczenia ustawowego, który opiera się na więzach krwi oraz małżeństwie, dzieląc potencjalnych spadkobierców na grupy dochodzące do dziedziczenia w ściśle określonej kolejności. W pierwszej grupie spadkobierców ustawowych znajdują się zawsze małżonek oraz dzieci spadkodawcy, którzy co do zasady dziedziczą w częściach równych, z tym zastrzeżeniem, że część przypadająca małżonkowi nie może być mniejsza niż jedna czwarta całości spadku. Jeżeli którekolwiek z dzieci spadkodawcy nie dożyło otwarcia spadku, jego udział spadkowy przechodzi na jego dzieci, czyli wnuki spadkodawcy, a w dalszej kolejności na prawnuki, co realizuje zasadę zastępstwa w linii zstępnych. W sytuacji, gdy spadkodawca nie pozostawił zstępnych, czyli dzieci ani wnuków, do spadku z ustawy powołani są małżonek oraz rodzice zmarłego, przy czym udział małżonka w takim zbiegu wynosi połowę spadku, a każdy z rodziców otrzymuje po jednej czwartej całości masy spadkowej. Brak zstępnych i małżonka powoduje, że cały spadek przypada rodzicom w częściach równych, a jeżeli jedno z rodziców nie dożyło otwarcia spadku, udział ten przypada rodzeństwu spadkodawcy lub ich zstępnym. Kodeks cywilny przewiduje również dalsze kręgi spadkobierców, w tym dziadków spadkodawcy, a w ostateczności pasierbów, co ma zapobiegać sytuacji, w której spadek pozostaje bez właściciela, czyli staje się tak zwanym spadkiem wakującym. Ostatecznym spadkobiercą ustawowym, w przypadku braku jakichkolwiek krewnych uprawnionych do dziedziczenia, staje się gmina ostatniego miejsca zamieszkania spadkodawcy lub Skarb Państwa, co gwarantuje pewność obrotu prawnego. W toku postępowania o stwierdzenie nabycia spadku zadaniem sądu jest ustalenie, która z grup spadkobierców ustawowych dochodzi do dziedziczenia w konkretnym przypadku, co wymaga dokładnej analizy drzewa genealogicznego i weryfikacji, czy nikt z uprawnionych nie został pominięty. Znajomość zasad dziedziczenia ustawowego jest kluczowa dla oceny swojej sytuacji prawnej i podjęcia decyzji o ewentualnym wszczęciu procedury sądowej.

Czy można podważyć prawomocne stwierdzenie nabycia spadku po latach

Stabilność orzeczeń sądowych jest fundamentem bezpieczeństwa prawnego, jednak ustawodawca przewidział wyjątkowe sytuacje, w których możliwe jest wzruszenie prawomocnego postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku, jeżeli okaże się ono niezgodne z rzeczywistym stanem prawnym. Procedura ta, zwana postępowaniem o uchylenie lub zmianę stwierdzenia nabycia spadku, może zostać zainicjowana przez każdego, kto ma w tym interes prawny, w szczególności przez spadkobiercę, który został w poprzednim postępowaniu pominięty, lub w sytuacji odnalezienia nieznanego wcześniej testamentu. Warunkiem koniecznym do skutecznego przeprowadzenia takiego postępowania jest wykazanie, że osoba uznana za spadkobiercę nim nie jest lub że jej udział jest inny niż stwierdzony, co najczęściej wiąże się z pojawieniem się nowych dowodów, które nie były znane sądowi w chwili orzekania. Należy jednak pamiętać o ograniczeniach czasowych dla uczestników pierwotnego postępowania, którzy mogą żądać zmiany postanowienia tylko przed upływem roku od dnia, w którym uzyskali możność powołania się na nową podstawę, na przykład od dnia odnalezienia testamentu. Dla osób, które nie brały udziału w pierwotnym postępowaniu, terminy te są mniej rygorystyczne, co ma na celu ochronę ich praw konstytucyjnych do dziedziczenia, jednak w praktyce przeprowadzenie takiej zmiany po wielu latach jest procesem skomplikowanym dowodowo i wymagającym profesjonalnej pomocy prawnej. Zmiana stwierdzenia nabycia spadku wywołuje skutki prawne nie tylko dla samych spadkobierców, ale może wpływać na prawa osób trzecich, które nabyły mienie spadkowe od rzekomego spadkobiercy, choć prawo przewiduje mechanizmy ochrony nabywców działających w dobrej wierze. Sąd w nowym postępowaniu musi na nowo przeprowadzić badanie kręgu spadkobierców i ocenić ważność przedłożonych dowodów, co czyni te sprawy jednymi z najbardziej skomplikowanych w prawie spadkowym. Możliwość korygowania błędnych orzeczeń spadkowych jest wentylem bezpieczeństwa, który zapobiega trwałemu usankcjonowaniu niesprawiedliwych lub błędnych rozstrzygnięć majątkowych, choć w praktyce zdarza się to stosunkowo rzadko i wymaga silnych podstaw dowodowych.